sobota, 24 listopada 2012

Mistyczne usta

Słyszałyście o 40% rabatu na kosmetyki kolorowe w Rossmannie? Tak się złożyło, że sporo produktów akurat mi się kończy, więc nie mogłam przegapić takiej okazji ;)

Jestem przeszczęśliwa, że udało mi się kupić m.in. moją ulubioną szminkę i do tego o 12 zł taniej! ;) Używam jej od X lat i jak dotąd nie spotkałam koloru, który odpowiadałby mi tak bardzo. Lubię brudne róże, podkreślające kolor moich ust i taka właśnie jest szminka z Maybelline z serii COLOR SENSATIONAL 250 Mystic Mauve. 



Dość długo się utrzymuje (nawet po obiedzie nadal jest widoczna, ale to pewnie zależy co i jak będziemy jeść ;)), nie wysusza ust, choć mogłaby ciut lepiej nawilżać. Czasami, gdy mam bardzo suche usta muszę się wspomagać pomadką ochronną: najpierw natłuszczam usta pomadką Greenland, a następnie nakładam szminkę - wtedy jest idealnie :) Mimo tego drobnego mankamentu i tak będzie ze mną na ZAWSZE ;)




Kolor jest świetny na co dzień i wyjście, na lato jak i na zimę :)


Udanego wieczoru!

post signature

wtorek, 20 listopada 2012

Czujecie??

Ja już CZUJĘ :D Troszkę jeszcze mało intensywnie, jeszcze za mało reklam w TV, jeszcze nie takie widoki za oknem, nie taka temperatura, nie taki repertuar piosenek w radiu, ale CZUJĘ już.... nadchodzące Święta BN :)))

W głowie mam już dużo planów na ten czas. Pamiętacie jak pisałam, że we własnym domu nie czuję się jak u siebie? Doszłam do wniosku, że muszę coś zrobić, aby to zmienić. Jeszcze parę tygodni temu dobitnie i stanowczo odpowiadałam NIE na pytanie męża "Czy robimy święta u nas?". No bo jak on sobie to wyobraża - brak odpowiedniej zastawy, brak mebli do ugoszczenia gości, jeszcze nie wszystko skończone... Jednak teraz wiem, że tego mi właśnie potrzeba. Krzesła, dodatkowy stół uda się zorganizować, a za to w naszym domu zrobi się wyjątkowo - radośnie, wesoło, rodzinnie, świątecznie :))) Nie mam wątpliwości, że tak właśnie będzie, bo przecież przy 18-stu osobach i psie nie może być inaczej ;)


* * * * * * * * * *

Liczyłam na to, że kolejne 2 wieczory będę mogła w końcu poświęcić na bloga, nadrobić zaległości w odpowiedzi na TAGi, miałam poszukać ozdoby świąteczne i choinki, ale niestety się przeliczyłam... Mąż wyjechał w delegację, zabrając gwizdek w dostępem do sieci.... Co gorsza druga karta, którą sobie sama załatwiłam na takie właśnie dni, od 2 tygodni leży w domu i czeka aż w końcu mąż ją skonfiguruje. Ależ byłam wczoraj zła, jak osa, gdy wieczorem powiedział mi, że netu mi nie ustawi, bo nie ma odpowiedniego oprogramowania. No nic, przeżyję. Najważniejsze, że przywiózł mi od teściów moje ulubione książki :) Cieszyłam się na nie jakbym ich wcześniej nie miała ;) Od dawna chciałam jeszcze raz je przeczytać, zwłaszcza teraz gdy postanowiłam, że do końca roku nie kupie ani jednej książki ;) Jeszcze nie uległam, choć księgarnie muszę omijać bardzo szerokim łukiem, bo gdybym tam weszła to bym poległa ;) Także wieczór zapowiada się pod znakiem książki. Dziś jadąc do pracy zaczęłam ponownie czytać "Gdybyś mnie teraz zobaczył"




Czytałyście? Uwielbiam tą książkę! Niesamowita powieść, wyciskacz łez, takie lubię :) Na szczęście czytałam ją dość dawno i szczegółów nie pamiętam, więc tym bardziej nie mogę się doczekać jak już Klaudia zaśnie, a ja owinę się kocem i siądę sobie z nią przy kominku :)


Pozdrawiam ciepło! :)

post signature

środa, 7 listopada 2012

Nie tak różowo...

Zawsze myślałam, że jak będę mieć już swój dom, to bez względu na to gdzie pojadę, czy na wakacje czy do rodziny i bez względu na to jak dobrze będę się tam bawić, to wracać będę do niego szybko i z utęsknieniem. Jednak ostatnio przekonałam się, że nie do końca tak właśnie jest. Ostatni powrót z mojego rodzinnego domu, w którym się wychowałam i spędziłam jakieś 15 lat, z miejscowości gdzie zostawiłam wszystkich moich bliskich był dla mnie strasznie ciężki. Nie cieszyłam się na to, że wracam do SWOJEGO domu, a jak już w nim byłam, łezka zakręciła mi się w oku...

Od zawsze chciałam stworzyć i mieć na ziemi miejsce, w którym będę się czuć tak dobrze jak nigdzie indziej, gdzie będę chciała spędzić każdą chwilę, które bedzie moim azylem i oazą spokoju (= bez teściowej ;P). Marzyłam i śniłam o nim nocmi. Wraz z posuwającymi się pracami na budowie, coraz bardziej realne były moje wyobrażenia. Oczami wyobraźni widziałam się już na SWOJEJ kanapie przy SWOIM kominku, pichcącą w SWOJEJ kuchni i czułam, że to będzie wspaniałe i nic na świecie nie będzie w stanie mi tego zastąpić.

Nie wiem co jest nie tak, ale w moim domu nie czuję się jak u siebie. Mam wrażenie jakby dom był po prostu domem, stertą cegieł i niczym innym. Brakuje mu czegoś co spawiłoby, że miałby w sobie to coś, duszę. Może dlatego, że całość nie jest wykończona? Może dlatego, że brakuje mebli? Może dlatego, że nie mam u siebie jeszcze wszytskich swoich rzeczy? Może dlatego, że przez pracę spędzam w nim tak mało czasu?
 
W domu rodzinnym jest tak wesoło, pełno ludzi, ciągle ktoś przyjeżdza czy przychodzi,  tam zawsze się naśmieję za wszystkie czasy i tylko tam mam z kim organizować sobie wieczory filmowe i oglądać horrory ;) Mam tyle wspomnień z nim związanych. Tam po prostu czuję, że żyję. Tęsknie nie tylko do tej atmosfery, ale też do bliskich. Mam wrażenie, że mąż mnie nie rozumie, bo nigdy nie mieszkał tak daleko od rodziny. U mnie to trwa już jakieś 7 lat i może nie powinnam już tak tęsknić... Ale czy w ogóle możliwe jest nie tęsknić??
 
Bliskich chyba już nie będę mieć tak blisko jak dawniej, ale mam ogromną nadzieję, że chociaż taki wspamniały dom jak moich rodziców uda mi się kiedyś stworzyć u siebie i wreszcie będę mogła powiedzieć "Wszędzie dobrze, ale w domu najlepiej".
 
 
Pozdrawiam Was ciepło w ten zimny i deszczowy dzień.
 
 
post signature

środa, 31 października 2012

W stronę zachodzącego słońca ☀

Pakujemy się i wyjeżdżamy do moich rodziców :D

Strasznie się cieszę, choć nie było łatwo męża namówić na ten wyjazd, bo oczywiście roboty nie chciał zostawić i ogólnie mu się nie chciało. Pewnie normalnie dałabym za wygraną, ale w myśl tego co sobie postanowiłam i pisałam wcześniej, że życie jest zbyt krótkie i trzeba w końcu z domu tyłek ruszyć, tym razem nie odpuściłam :) Ciężko było, ale się nie udało. Uwodzenie + dobre jedzenie = przekonany facet ;)))

Wreszcie sobie troszkę odpoczniemy, bo będzie Niania (i to nie jedna), bo obiad będzie podany, bo sobie poleniuchujemy. Odstresujemy się, bo na pewno wieczorną porą gdzieś się bez Klaudii wybierzemy i znajomych odwiedzimy ;)

Teraz kończę pakowanie, które zawsze sporo czasu mi zabiera. Najgorsze to zdecydować się co ze sobą zabrać, aby później nie pluć sobie w brodę, że czegoś nie wzięłam, a do tego jeszcze nie zająć całego bagażnika ku radości męża. Ciężkie zadanie ;)



Starałam się, ale i tak trochę ich wyszło (na zdjęciu brakuje jeszcze jednej niewielkiej torby, torby z laptopem, paczkę pieluch i wielkiego kartona z prezentem dla Klaudii) ;) Przynajmniej udało mi się zapakować 3 osoby do jednej walizki, bo zazwyczaj jest TYLKO MOJA ;)


Pozdrawiam serdecznie i życzę szerokiej drogi wszystkim wyjeżdżającym!


post signature





wtorek, 30 października 2012

Złote mysli czyli moje motywatory - Moje motto życiowe

Moje motto życiowe, myśl przewodnia, którą kieruję się w życiu.


"Żyj tak, jakbyś miał umrzeć jutro.
Ucz się tak, jakbyś miał żyć wiecznie."
Gandhi Mahatma



A jakie jest Twoje?? :)


Miłego dnia!
post signature



sobota, 13 października 2012

Czekolada ♥

Działa ochronnie i dezynfekująco, hamuje proces utleniania tzw. złego cholesterolu, sprawcy miażdżycy    naczyń krwionośnych.

* * * * * * * *
Bogate źródłem żelaza i magnezu. 

* * * * * * * * 
Zawiera dużo antyoksydantów (przeciwutleniaczy), które tłumią szkodliwe wolne rodniki i mogą powstrzymać zdrowe komórki przed uszkodzeniem.

* * * * * * * * 
Uwalnia w mózgu endorfiny, zwane "hormonami szczęścia" przez co łagodzi niepokój, powoduje uczucie zadowolenia i rozjaśnia umysł.





No to teraz spokojnie i z czystym sumieniem mogę zasiąść na kanapie, włączyć mój ulubiony program rozrywkowy Mam Talent i zabrać się za przysmak dzisiejszego wieczoru czyli moje ostatnie odkrycie - niemiecką czekoladę Plantagen Schokolade. 




W sklepie zaimponowała mi składem i zawartością kakao. Dzisiaj pałaszuję wersję pełnomleczną. Nie jest tak bardzo słodka jak inne mleczne czekolady, ale też nie gorzka - IDEALNA :D




Mój wieczór :)




Pozdrawiam serdecznie i udanego wieczoru również dla Was :)

 

niedziela, 7 października 2012

Sobotnie debiuty: Placek po węgiersku

Wprowadzam u siebie w domu pewien cykl związany z gotowaniem, który nazwałam sobie "Sobotnie Debiuty" ;) Kiedyś (przed moją ciążą) coś podobnego u nas funkcjonowało - ja i mąż w każdą sobotę pichciliśmy próbując nowe przepisy. Piękne czasy :) Ciekawe czy jeszcze wrócą.... Tym razem muszę liczyć na siebie, ale jakoś to przeżyję, najważniejsze że mąż szczęśliwy, bo on lubi jak wprowadzam do naszego menu nowości ;)

Byłoby fajnie jakby w każdą sobotę mogła wypróbować nowy przepis, ale znając życie pewne nie zawsze będzie to możliwe. Jednak co najmniej jedna sobota w miesiącu na pewno będzie na to poświęcona.

Myślę, żeby ten cykl przeniosę również na bloga, zobaczymy jak to wyjdzie ;) 

Wczoraj taką nowością były u nas placki po węgiersku. To pyszne, niesamowicie sycące danie, które zdobyło moje kubki smakowe od pierwszego kęsa. 

A oto przepis na dwie porcje.

Gulasz:
0,5 kg mięsa wołowego (ja użyłam karkówki)
3 łyżki mąki
0,5 bulionu wołowego
1 duża cebula
2 papryki czerwone
2 łyżki koncentratu pomidorowego
1/2 łyżeczki papryki słodkiej w proszku
1/2 łyżeczki papryki ostrej w proszku lub jedna papryczka chilli

Placki:
600 g obranych ziemniaków
1 mała cebula
1 łyżka mąki
1 jajko
sól, pieprz

Dodatki:
gęsta śmietana
koperek
surówka z kapusty


Przygotowanie gulaszu:

Mięso kroimy na małe kawałki, obtaczamy w mące i obsmażamy na oleju. W międzyczasie przygotowujemy bulion. Usmażone mięso przekładamy do gotującego się bulionu. Cebulę kroimy w kostkę i podsmażamy na oleju pozostałym ze smażenia mięsa. Przekładamy do bulionu. Wszystko dusimy pod przykrycie ok 2 godzin, do miękkości mięsa. W połowie gotowania dodajemy pokrojoną w paski paprykę czerwoną, koncentrat pomidorowy, paprykę w proszku. Jeśli sos po zakończeniu duszenia będzie za rzadki to zagęszczamy go mąką rozrobioną w wodzie.

Przygotowanie placków:

Ziemniaki ścieramy, dodajemy cebulę pokrojoną w kostkę, jajko, sól oraz pieprz. Smażymy na patelni z obu stron aż się zrumieni.

Na połowę gotowego placka wykładamy gulasz i składamy go jak naleśnik. Wierzch można polać gęstą śmietaną i posypać posiekanym koperkiem. Polecam podawać z surówką z kapusty.




Pycha!

sobota, 6 października 2012

Kolory mojej jesieni

Staram się przestawić na jesienne klimaty, jednak nie mogę (albo nie chcę??). W głowie nie dochodzi jeszcze do mnie, że to koniec lata i zima za pasem... Najgorsze dla mnie jest to przesilenie. Chodzę niewyspana mimo 8 godzin snu, ciągle mi zimno i jakaś taka bez życia jestem, a pogoda za oknem dodatkowo negatywnie wpływa na mój stan. Jedyne co mogę zrobić to próbować umilić sobie ten czas. Wiecie co przytrzymuje mnie przy życiu? Mam nadzieję, że nie wygłupię się jak napiszę Wam, że myślenie o Świętach BN ^_^ Myślę o dekoracjach, prezentach, spotkaniach z rodziną... Nie mogę się już doczekać tego przedświątecznego szaleństwa :D Natomiast teraz najlepsze dla mnie są oczywiście zakupy ;) Jedyny plus tego okresu to pojawiające się w sklepach nowe kolekcje ubrań i kolorowych kosmetyków ;) 

Obecnie skupiam się głównie na kosmetykach, a zwłaszcza lakierach do paznokci i szminkach - odcienie granatu i szarości, burgundy, fiolety, brudne róże to cele moich poszukiwań. Ostatnio przekonałam się, że warto również przejrzeć swoje kosmetyczki. Ja tak zrobiłam, dzięki czemu na nowo odkryłam kilka produktów, które z pewnością idealnie wpasują się w trendy tegorocznej jesieni.

Moja miłość do kolorowych paznokci trwa w najlepsze, dlatego nie mogłam o nich nie napisać :D Część wygrzebałam z kosmetyczki, a kilka z nich nabyłam w ostatnich dniach. A oto moje kolory na ten sezon (i na pewno nie skończy się tylko na tych)...

 od lewej:

Maybelline nr 287 Midnight Red, 
Maybelline nr 09 Volcanic Red (UWIELBIAM!)
Colour Alike nr 465 Miasto Grzechu (pokazywałam go TUTAJ)


od lewej:

Manhattan nr 65W (nowy, piękna ciemna śliwka)
Q by Coloru Alike nr 114 Fuks (o nim już nie raz wspominałam, UWIELBIAM!)
Astor nr 343 (jest ze mną od kilku lat, UWIELBIAM!)
Colour Alike nr 18 Earth rose (pokazywałam go TUTAJ)
KOBO, nr 9 BUENOS AIRES 
(now; śliczny pastelowy róż; nigdy nie byłam przekonana do takich kolorów, jednak ten bardzo mi się podoba i zostanie ze mną na dłużej)


od lewej:

CATRICE nr 880 No Snow Petrol 
(nowy; mile się nim zaskoczyłam, zobaczymy jak to będzie dalej, ale o tym pewnie innym razem:)
Colour Alike nr 468 Syrenka
Colour Alike nr 440 Jesienny Blues (pokazywałam go TUTAJ)
Colour Alike nr 442 Dżi aj dżejn
Colour Alike nr 469 Aleja Gwiazd (pokazywałam go TUTAJ)
Colour ALike nr 458 Stalowe nerwy


Kolejny zakup to coś w brązach i beżach :)


Jeśli chodzi o usta to wolę na sobie delikatne odcienie podkreślające kolor moich ust, czasami coś w brązach. Jednak tej jesieni postanowiłam troszkę zaszaleć i tchnąć w moje usta trochę życia ;) Porządkując kosmetyczkę znalazłam szminkę w pięknym śliwkowym kolorze. Kupiłam ją minionej zimy, jednak ani razu jej nie użyłam. Może przez to, że jest taka ciemna, nie mogłam się do niej przekonać, choć jej odcień strasznie mi się podoba. Ostatnio zrobiłam drugie podejście i ... tym razem nie dam jej przeleżeć kolejnego sezonu na dnie kosmetyczki :) Poza ty świetnie nawilża usta! Gdy ją nakładam mam wrażenie jakbym używała balsamu do ust, a nie szminkę.


szminka Maybelline Moisture Extreme kolor C410 (numeracja chyba amerykańska) Plum Wine



* * * * * * * * * * * * * * * * *


Znów się przekonuję, że świetnym poprawiaczem nastroju jest również wizyta u fryzjera, którą sobie dzisiaj zafundowałam :) Mąż też skorzystał z mojego dobrego humory i dostał pyszny obiad - placki po węgiersku, o których niebawem. Wieczór też zapowiada się miło, dlatego lecę ogarnąć kuchnię i szykować już Małą do spania, żebyśmy mogli spędzić więcej czasu tylko we dwoje ;)


Pozdrawiam serdecznie! :)
post signature

piątek, 5 października 2012

Z nadzieją na lepsze

Coraz częściej widzę, że nie tylko ja myślę już o nowym roku. Zazwyczaj nie zaopatruję się w kalendarz na przyszły rok tak wcześnie. Robię to tuż przed końcem roku lub dopiero w styczniu. Jednak tym razem chyba podświadomie chcę, aby ten rok już się skończył i nadszedł nowy, z nowymi pomysłami, celami, planami i szansami. Prawdę mówiąc liczyłam na to, że ten rok będzie dla mnie ważny i dużo zmieni, jednak męczy mnie już strasznie - za dużo stresów i nerwów. 

Z nowym rokiem wiążę naprawdę wielkie nadzieje. Związane są one głównie z tym o czym pisałam wcześniej TUTAJ o korzystaniu z życia. Cały czas nad tym pracuję. Chcę, aby 2013 rok pod tym względem był przełomowy.

Na dobry początek nowy kalendarz, w ulubionym i dodającym mi energii kolorze ;)





* * * * * * * * * * * * * *

Wczoraj udało mi się porozmawiać, tak prywatnie z koleżanką z pracy. Wcześniej osobiście się nie znałyśmy, choć pracujemy w jednej firmie od kilku lat. Po tych 30 min rozmowy spojrzałam na nią z zupełnie innej perspektywy. Okazała się młoda (młodszą ode mnie) pełną pasji i energii osobą. Zaimponowała mi tym, jak z uporem dąży do celu i realizuje swoje marzenia. Jeśli coś sobie zaplanuje to po prostu to robi, stawiając czoło wszelkim przeciwnościom. Jest tym, kim ja chciałabym być. Zmowtywowała mnie do zmian jeszcze bardziej. Uwielbiam spotykać takie inspirujące osoby i chciałabym jak najczęściej trafiać na takie w moim życiu.


Życzę wszystkim udanego dnia :) Za parę godzin WEEKEND! :D

piątek, 28 września 2012

Jak perełki

Mam nadzieję, że już niebawem moje ząbki będą właśnie takie - białe jak perełki :) Pomóc mi w tym ma mój najnowszy zakup czyli Biała Perła System.


Zęby to moja niemal obsesja. Nie zasnę bez ich umycia i regularnie chodzę do dentysty na kontrolą, aby nie doprowadzić do dużych spustoszeń. Dla mnie ładny, zdrowy uśmiech jest bardzo ważny, dlatego nigdy nie mogłam zrozumieć, jak ktoś może doprowadzić do tego, aby jedynki były zżarte przez próchnicę... No i śnieżno-biały uśmiech rodem z Hollywood - moje marzenie i jak dotąd nie nieosiągnięty cel.  Kiedyś nie raz szukałam gabinetu gdzie mogłabym sobie profesjonalnie je wybielić, jednak na jakiś czas dałam sobie z tym spokój ponieważ koszt tego jest dość spory. W zamian za to postanowiłam sięgnąć po dostępne na rynku pasty i preparaty, aby choć troszkę zbliżyć się do ideału :) Odkąd pamiętam, w domu zawsze była Blend-a-med Soda, w międzyczasie przewinęły się paski Whitestrips Blend-a-med, pasta Denivit. Powiem Wam szczerze, że naprawdę mi pomogły. Porównując kolor zębów z okresu jak jeszcze nie dbałam tak o zęby jak teraz i nie myślałam o ich wybielaniu to widzę różnicę. Jakoś niespecjalnie wierzę w to, aby pasty znacząco wybielały zęby, jednak sądzę, że naprawdę pomagają utrzymać ich naturalną biel. Widzę to zwłaszcza teraz, ponieważ od dłuższego czasu nie stosuję past wybielających na rzecz tych ziołowych, dodatkowo zaczęłam pić kawę, czarną herbatę, no i mam wrażenie, że znów mi pożółkły...  Dlatego postanowiłam się za nie zabrać i zastosować od razu coś silniejszego (mam taką nadzieję) niż pasty.

Jestem ogromnie ciekawa efektów. Na pewno się z Wami nimi podzielę, ale to dopiero za 2-3 tygodnie, bo tyle czasu należy aplikować żel na zęby ;)

Może Wy również stosowaliście ten zestaw??


Pozdrawiam serdecznie i życzę udanego wieczoru ;)


post signature

wtorek, 25 września 2012

Życie jest zbyt krótkie...

Z okazji zbliżających się urodzin Klaudii, nachodzą mnie różne myśli i przemyślenia. Dopiero w takich chwilach uświadamiam sobie jak czas przerażająco szybko pędzi. Dni uciekają między palcami jak woda i nie sposób tego zatrzymać. Mam wrażenie, że po poniedziałku jest już piątek. Weekend to już w ogóle upływa jakby trwał tylko godzinę, po czym znów nastaje poniedziałek... i tak w kółko. Człowiek wpada w wir codziennych zajęć zapominając o własnych marzeniach, przyjemnościach, o rzeczach które go uszczęśliwiają, a co gorsza o rodzinie... Niestety nie jestem wyjątkiem i tak ostatnio (znowu) dzieje się i u mnie, a raczej u nas. Ja ciągle zajęta obowiązkami. Jak stwierdził kiedyś mąż, tylko sprzątam albo siedzę w kuchni. Mam wrażenie, że nie poświęcam Klaudii tyle czasu ile ona by tego potrzebowała (i ja też... ). Mąż zarobiony po łokcie. Do południa jedna praca, po południu druga... i mijamy się tylko w korytarzu kiedy on wieczorem wchodzi do domy, a ja idę do sypialni uspać Małą w trakcie czego zasypiamy razem.... i po kolejnym dniu. Gdzie w tym wszystkim podziała się chociażby chwilka dla rodziny, spędzenie jej we 3-jkę?? Gdzie czas na książkę, dobry film?? Gdzie czas na spotkanie się ze znajomymi?? Gdzie czas na rozwijanie swoich pasji i zainteresowań?? Płot czy gary w zlewie przecież mogą poczekać.

Życie jest za krótkie, zbyt krótkie, aby je tak marnować. Trzeba znaleźć czas dla siebie, na robienie tego co sprawia przyjemność, realizować swoje marzenia, poznawać nowych ludzi i miejsca. No i rodzina - najważniejsze osoby na świecie. "Śpieszmy się kochać ludzi, tak szybko odchodzą" - znane i jak bardzo dające do myślenia słowa. Myślę tu nie tylko o mężu i córce, ale również o rodzicach i bratu oraz jego rodzinie, których zostawiłam tak daleko... Zobaczyć się osobiście nie zawsze jest możliwe (nad czym ogromnie ubolewam :( ), ale na skorzystanie z takich dobrodziejst techniki jak telefon komórkowy czy Internet (Skype) też nie ma czasu... a przecież wystarczy 5-10 min...

Chcę jak najlepiej przeżyć swoje życie, wycisnąć z niego jak najwięcej, korzystać z niego ile się da. 


"A życie przecież po to jest, żeby pożyć
By spytać siebie: mieć, czy być?
Bo życie przecież po to jest, żeby pożyć
Nim w kołowrotku pęknie nić."







Udanego dnia dla wszystkich i do następnego...!




post signature

sobota, 15 września 2012

"Pucu! Pucu!...

Chlatu! Chlastu! Nie mam rączek jedenastu...", ale i tak na dzisiaj zaplanowałam wielkie, generalne porządki :) Za pewne to ostatnie ciepłe dni, więc muszę je maksymalnie wykorzystać. Wymyśliłam sobie, że od wczoraj do wtorku idę na urlop i zajmę się domem oraz rodziną. Jak sobie wymyśliłam, tak też zrobiła :) 

Moje okna wymagają natychmiastowego mycia, bo myśl o tym, że musiałabym na nie patrzeć jeszcze przez co najmniej 6 miesięcy mnie przeraża ;) Zapuściły mi się niesamowicie. Może gdyby wszędzie trawka już rosła to piach nie sypałby tak po oknach... Mycie będę musiała rozbić na 2 dni, bo za pewne wszystkie jednego dnia nie oblecę.  Do tego generalne pucowanie łazienki, razem z płytkami i prysznicem, bo jak mi babcia zawsze powtarzała:
Łazienka wizytówką domu. Jakoś mi się to mocno w głowie zakodowało i od tamtej pory na łazienkę zwracam szczególną uwagę.

Pomocnicy już czekają i zaraz zabieramy się za robotę ;) Odkąd sprzątam nasz dom, zaczęłam bardziej zwracać uwagę na to jakie środki czystości używam. Nie tylko naturalne kosmetyki, ale również detergenty bez szkodliwej chemii i biodegradowalne zaczęły mnie coraz bardziej interesować. Szczerze mówiąc nie miałam innego wyboru - kto ma lub orientuje się o co chodzi z szambem ekologicznym, pewnie wie co mam na myśli ;) 


Od jakiegoś czasu królują u mnie produkty firmy FROSCH. Jeśli szukacie detergentów na bazie naturalnych składników to szczerze je Wam polecam. To co obecnie ja posiadam jest po prostu rewelacyjne. Jak na razie nie mam wielkiego problemu z kamieniem. Jednak mam problem z osadem jaki się zbiera w rowkach kabiny prysznicowej, przy odpływie wody w zlewie i brodziku, oraz osad na zlewozmywaku w kuchni (zlewozmywak jest czarny, więc momentami BARDZO go widać). Wystarczy, że psiknę na taką brudna powierzchnie płyn na bazie kwasów owocowych, odczekam chwilkę i wszystko bez problemu schodzi, a powierzchnie chromowane po prostu lśnią. Dodatkowo uratowały mój kibelek, który nie wyglądał dobrze po innym "naturalnym" preparacie. Ostatni mój zakup to płyn do czyszczenia w kuchni na badzie sody. Jak na razie jeszcze go testuję, ale zapowiada sie również bardzo dobrze ;)


Myślę teraz o innych produktach eko, więc na pewno jeszcze nie raz poruszę temat naturalnych detergentów ;)


A Wy zwracacie uwagę na to jakie używacie środki czystości?
Może same stosujecie coś co warto wypróbować?


Pozdrawiam serdecznie :)


post signature

sobota, 8 września 2012

Ulubieńcy minionego tygodnia

Nie zawsze tak jest, jednak w tym tygodniu tak się złożyło, że jadłam, używałam, nosiłam rzeczy, które szczególnie mnie urzekły. A oto kilka z nich:

Mój ukochany :) Kawusiowy jest THE BEST :D



W tym tygodniu przez 5 dni królował na moich paznokciach. Uwielbiam ten kolor! :)




Chyba śmiało mogę stwierdzić, że tydzień upłynął mi pod znakiem koloru fuksji. Szal, który ożywił moje stroje w tym tygodniu :)




Ulubione jedzonko z tego tygodnia. Przyznam się Wam, że dopiero niedawno po raz pierwszy w życiu spróbowałam szpinaku o_0 Teraz wiem, że penne z kurczakiem i szpinakiem to jest TO co mogłabym jeść nawet codziennie ;D



Pozdrawiam Was bardzo serdecznie i życzę udanego wieczoru :)
Do następnego! :)

post signature








piątek, 31 sierpnia 2012

Po prostu je uwielbiam :) + PODZIĘKOWANIA

Obiecałam sobie, że więcej ich nie kupię. Oczywiście nie tak w ogóle, ale przynajmniej przez jakiś dłuższy czas. Próbuję zaplanować plan oszczędnościowy, ale jakoś mi to nie wychodzi. Księgarnie internetowe, napotkany EMPIK czy przeglądane blogi ciągle kuszą mnie książkami. Jak zatrzymam się na jednej pozycji to zaraz przeglądam 10 kolejnych i wtedy to już zawsze coś sobie upatrzę ;) Nie kupuję ich hurtowo (dzięki Bogu), ale i tak nie mogę się powstrzymać, mimo iż nie mam na razie gdzie ich trzymać, a pieniądze mogłabym przeznaczyć na coś pilniejszego. Oby tylko mój małżon nie trafił na ten wpis, bo ja już znam jego zdanie na ten temat hehe :D Ale postanowiłam - w tym roku kalendarzowym nie kupię już ani jednego egzemplarza! (Zastanawiałam się czy to napisać, ale może deklaracja na forum pomoże ;) )

Mimo wszystko stało się i mam kolejną nową książkę w swojej kolekcji, z których bardzo się cieszę ;) 



Ostatnio zaczęłam zastanawiać się nad czytnikiem do e-booków. Jeżdżąc codziennie komunikacją miejską coraz częściej widzę osoby wpatrzone w te małe ekraniki. Na pewno wygodniej jest mieć przy sobie coś takiego niż 500 stronicową książkę w twardej oprawie, którą w dodatku ciężko włożyć w torebkę załadowaną już innymi "niezbędnymi" gadżetami ;) Próbowałam sobie wyobrazić takie czytanie, kiedyś próbowałam nawet czytać na swoim telefonie komórkowym. Jednak stwierdzam, że to nie dla mnie. Ja po prostu muszę mieć papierową książkę w ręce. Muszę czuć jej ciężar, zapach, widzieć ile przeczytałam a ile jeszcze mi zostało oraz przewracać kartki ;) W przeciwnym razie czytanie męczy mnie okrutnie ;) 

Poza tym zawsze chciałam mieć w domu pokój/gabinet, a w nim regał po sam sufit wypełniony po brzegi książkami :)













Bardzo fajny pomysł na segregację książek :) Jeśli się dorobię w końcu tego regału, to spróbuję zrobić tak u siebie ;)





































Moje ulubione powiedzonka :)



Źródło: zdjęcia pochodzą ze strony www.pinterest.com



A Wy jakie czytacie książki, papierowe czy elektroniczne? :)



* * * * * * * * * *


Jak już pewnie zauważyliście ostatnio zmienił się wygląd bloga :) Bardzo się z tego faktu cieszę, bo wcześniejszy już mi się opatrzył i generalnie był nieciekawo-nijaki. Mam nadzieję, że Wam również przypadł do gustu i dzięki niemu milej będziecie spędzać u mnie czas ;)

W związku z tym chcę podziękować Hafiji za pomoc w stworzeniu nowej szaty graficznej. Agatka to nie tylko mamuśka prowadząca bloga o swoim synku i wszystkim tym co się wiąże z mamusiowaniem, ale również zdolna kobita znająca się na HTLM-ach i innych dziwnych (jak dla mnie) kodach ;) 

Kochana bardzo Ci dziękuję za poświęcony mi czas :)


Pozdrawiam serdecznie i życzę udanego weekendu! :)


post signature