Witajcie po nieplanowanej krótkiej przerwie. Muszę w końcu coś napisać bo czekam i czekam aż wreszcie wróci mi moja dawna energia i zapał do pisania, ale coś nie mogę się tego doczekać i cisza z mojej strony trwałaby pewnie znacznie dłużej....
Myślałam, że będę mogła więcej napisać i pokazać, ale muszę uzbroić się w cierpliwość, jeszcze przez najbliższe 1,5 tygodnia.
Na dzień dzisiejszy wiem jedno, ok 14.10.2013r. będziemy już we czwórkę ;) Tak tak, nasza akcja "Zróbmy sobie syna" udała się nam za pierwszym razem ;) Oczywiście nie wiadomo czy to Syn, ale mamy 50% szans ;) Nie wiem czy zadziałał u mnie instynkt macierzyński, ale nawet gdy test pokazywał tylko jedną kreskę, wiedziałam że się udało ;) Po tygodniu potwierdziły to dwa kolejne testy, które pokazały już dwie piekne czerwone kreseczki ;)
Jestem już po pierwszej wizycie u ginekologa. Dziś zaczynam 5 tydzień. Miałam nadzieję, że będę mogła już zobaczyć naszą fasolkę na monitorze i troszkę się uspokoić, ale lekarz stwierdził, że to jeszcze maleństwo i pewnie nic nie byłoby widać. Chciałabym mieć pewność, że na pewno tam jest, że serduszko bije i wszystko przebiega prawidłowo. Po ostatniej nieudanej ciąży z lata mam małe obawy, że może się to powtórzyć, ale staram się odpędzać te myśli bardzo daleko i myśleć tylko pozytywne.
W poprzedniej poronionej ciąży nie czułam zupełnie nic. Przy 9 tyg. zaczęło mnie zastanawiać brak mdłości czy innych dolegliwości. Natomisat teraz jest zupełnie inaczej i to mnie uspokaja ;) Zanim test wyszedł pozytywnie wiedziałam, że się udało bo zaczęłam zauważać i odczuwać różne sygnały.
Pierwszym sygnałem dla mnie była senność, która pojawiła się niemal od razu. Tak jak zawsze mój wieczór trwał do 23-24 a nawet i dłużej, to teraz o 21-szej jestem już w łóżku. Stąd moja nieobecność na blogu. W pracy mam mnóstwo roboty, a przychodząc do domu nawet nie patrzę w stronę komputera. Szybko robię swoje i do łóżka. Już dawno się tak nie wysypałam jak przez ostatni miesiąc ;)
Kolejny sygnał odczułam w ostatni dzień stycznia - zaczęły się mdłości, które męczą mnie do dziś i niestety jeszcze troszkę mi potowarzyszą. Na szczęście nie latam do kibelka, z Klaudią też nie wymiotowała, za to cały dzień mnie mdli i jest mi nie dobrze. Czasami wpadnie mi do głowy coś co mogłabym z chęcią zjeść, ale jak już to mam to chęć mi mija... i tak w kółko. Najgorsze dla mnie jest przygotowywanie posiłków dla rodziny. Jakiś czas temu obiecałam mężowi, że jak w końcu dostanę nowy pekarnik to będę mu robić różne pyszności, a co weekend będę piec ciasto. Piekarnik jest, ale co z tego jak mi nie dobrze na samą myśl o jedzeniu ;/ Od 2 tygodni nie zrobiłam nic prócz frytek i zapiekanek... Chyba będzie konieczne wywiesić w kuchni karteczkę: "SAMOOBSŁUGA. DO ODWOŁANIA".
I ostatnia rzecz na dzień dzisiejszy sygnalizująca mi, że jestem w ciąży to pełniejsze piersi ;)
Mam nadzieję, że za 1,5 tyg będę mogła nie tylko coś napisać, ale również pokazać ;)
Pozdrawiam serdecznie i życzę Wam udanego tygodnia ;)
